Hoe werkt vermogensscheiding in een samenlevingscontract?

Portret van Annelies de Vries, notaris erfrechtplanning in Den Haag
Annelies de Vries
Notaris gespecialiseerd in erfrechtplanning
Inhoud samenlevingscontract clausules · 2026-02-15 · 6 min leestijd

Samenwonen is leuk. Superleuk zelfs. Maar er is één ding dat vaak ongemakkelijk aanvoelt om over te praten: geld en spullen.

Wat gebeurt er met jullie gezamenlijke spaarrekening als de liefde over is?

Wie krijgt de bank? En hoe zit het eigenlijk met die ene dure aankoop die jullie samen deden? In een samenlevingscontract leg je dit vast.

Het klinkt misschien saai, maar het is de beste manier om later gedoe te voorkomen. Het allerbelangrijkste onderdeel daarbij is vermogensscheiding. Laten we dat eens flink onder de loep nemen, zonder ingewikkelde juridische taal.

Wat is vermogensscheiding eigenlijk?

Stel je voor: jij en je partner gaan uit elkaar. Zonder huwelijk is er geen automatische verdeling zoals bij een echtscheiding.

Alles wat op naam staat, blijft van die persoon. Punt. Maar wat nu als jij jarenlang de hypotheek hebt betaald en je partner de boodschappen deed? Of als jullie samen een huis hebben gekocht?

Vermogensscheiding regelt precies dit. Het betekent dat jullie vooraf afspreken hoe de boedel (de spullen en schulden) wordt verdeeld als de relatie strandt.

Het voorkomt dat je na een break-up in een juridische strijd belandt over wie wat mag houden. Zonder contract gaat het namelijk volgens de wet: alles blijft van de eigenaar. Met een contract bepaal je zelf de spelregels.

De drie belangrijkste methoden van verdeling

Er zijn grofweg drie manieren om vermogensscheiding in jullie contract te gieten. De keuze die je maakt, bepaalt straks wie er met de spullen (en de schulden) vandoor gaat. Dit is de meest veilige, maar soms ook de meest starre optie.

1. Scheiding van goederen (de standaard)

Bij scheiding van goederen blijft alles wat jij koopt en wat op jouw naam staat, van jou.

Hetzelfde geldt voor je partner. Als jullie samen iets kopen, zoals een huis of een auto, dan wordt het eigendom vastgelegd in percentages (bijvoorbeeld 50/50 of op basis van inleg).

Is er geen contract? Dan is dit in principe de wettelijke regel. Het voordeel is duidelijkheid: jij bent eigenaar van jouw spullen. Het nadeel?

2. Gelijkheid bij einde samenleving (de 50/50 regel)

Als één partner meer verdient en de ander doet het huishouden, kan dit oneerlijk aanvoelen bij een breuk.

De grootverdiener houdt zijn aandelenportefeuille, de ander houdt misschien alleen zijn kleding. Dit klinkt misschien als een huwelijkse voorwaarden, maar dan voor samenwoners. Hierbij spreken jullie af dat bij het einde van de samenleving alles wat in de ‘pot’ zit, wordt verdeeld. Vaak gaat het om een gelijke verdeling van het totale vermogen dat jullie samen hebben opgebouwd tijdens de relatie.

Let op: dit werkt alleen als je het contractueel goed vastlegt. Je moet helder definiëren wat er in die pot terechtkomt.

Gaat het alleen om de gezamenlijke rekening? Of tellen jullie ook de waardestijging van een eigen huis mee?

3. Vergoedingsrechten en inleg

Bij deze methode is het cruciaal om een inventarisatie bij te houden. Denk aan bankrekeningen, beleggingen en waardevolle spullen zoals kunst of meubels. Dit is een slimme constructie voor wie wil dat iedereen krijgt wat hij of zij heeft ingelegd, plus een eventuele waardestijging.

Stel: jij koopt een huis voor de relatie, en je partner trekt later in. Jullie spreken af dat bij einde samenleving de partner die niet in het huis woonde, recht heeft op een vergoeding voor de investering die hij of zij deed (bijvoorbeeld in de verbouwing). Ook is het verstandig om vast te leggen hoe het zit met een samenlevingscontract en spaargeld. Dit werkt met zogenaamde ‘verrekeningsbedingen’.

Je houdt bij hoeveel er is ingelegd en wat de waardeontwikkeling is.

Dit is complexer om bij te houden, maar voorkomt dat één partner het onderspit dolft als de ander al het vermogen heeft opgebouwd.

Wat moet er in het contract staan?

Een samenlevingscontract is pas echt waterdicht als je de belangrijke elementen scherp definieert.

Inventarisatie van bezittingen en schulden

Hier zijn de punten die je absoluut niet mag vergeten. Zonder overzicht geen verdeling. Maak een lijst.

  • Spaargeld en betaalrekeningen
  • Beleggingen (aandelen, crypto, ETFs)
  • Onroerend goed (huizen, grond)
  • Pensioenrechten (let op: dit is vaak privé)
  • Auto’s en waardevolle inboedel
  • Schulden: hypotheek, studieschuld, creditcard

Echt, gewoon een Excel-sheet of een bijlage bij het contract. Wat staat er op naam? Wie heeft welke schuld? Denk aan: Deze lijst helpt bij een eerlijke verdeling en voorkomt discussies over vergeten bezittingen.

Hoe beheren jullie de financiën nu? Wie mag er beleggen?

Beheer van het vermogen tijdens de relatie

Wie tekent voor een lening? In een samenlevingscontract leg je vast dat grote financiële beslissingen samen worden genomen. Dit voorkomt dat één partner zonder medeweten van de ander een gokje waagt met jullie gezamenlijke spaargeld.

Het gaat hier om wederzijds vertrouwen, maar wel met een vangnet. Hebben jullie kinderen?

De rol van kinderen

Dan verandert de vermogensscheiding vaak van karakter. Hoewel alimentatie wettelijk is geregeld, kunnen jullie afspraken maken over extra kosten, zoals sport, muziekles of studie.

Ook de woning is een gevalletje apart. Wie blijft er wonen? Meestal de ouder met de kinderen, maar hoe zit het dan met de overwaarde? Dit moet helder worden vastgelegd om de stabiliteit voor de kids te waarborgen.

De praktijk: vaststellingsovereenkomst of rechter?

Als de relatie voorbij is, moet de vermogensscheiding worden uitgevoerd. In een ideale wereld doen jullie dit samen, op basis van hoe vermogensscheiding in een samenlevingscontract werkt, zoals vastgelegd in jullie afspraken.

Jullie maken een eindafrekening. Is er geen contract of zijn jullie het oneens?

Dan volgt er een chaos. In het ergste geval moet de rechter beslissen. Dat kost bakken met geld (advocaten zijn duur) en tijd. De rechter kijkt dan naar wat redelijk is, maar zonder contract is de uitkomst vaak onvoorspelbaar.

De beste optie is een vaststellingsovereenkomst. Dit is een document dat jullie samen (vaak met hulp van een mediator of advocaat) opstellen om de boedel te verdelen volgens de contractuele regels.

Dit is sneller, goedkoper en minder stressvol dan een juridische procedure. Bij Notaris.nl of andere juridische dienstverleners kun je hiervoor terecht, maar zelfs een goede mediator kan dit proces begeleiden.

Waarom juridisch advies essentieel is

Je kunt een contract zelf typen, maar de kans op fouten is groot.

  • De afspraken juridisch waterdicht zijn.
  • Rekening wordt gehouden met de laatste wetswijzigingen.
  • Er geen onbedoelde fiscale valkuilen zijn (belastingdienst let op!).

De wet (zoals het Burgerlijk Wetboek) is streng. Een foutje in de formulering kan ervoor zorgen dat een beding niet geldig is. Een notaris of advocaat zorgt ervoor dat: Ja, het kost geld om een contract op te laten stellen (vaak tussen de €500 en €1500), maar dat is peanuts vergeleken met de kosten van een juridisch gevecht zonder contract. Zie het als een verzekering.

Conclusie

Inzicht krijgen in vermogensscheiding gaat over respect en duidelijkheid. Het is niet romantisch om over geld te praten, maar het is wel volwassen.

Door nu heldere afspraken te maken over bezittingen, schulden en verdeling, voorkom je straks pijnlijke discussies. Kies de methode die bij jullie past, houd een goede administratie bij en schakel hulp in als het ingewikkeld wordt. Zo blijft de liefde het belangrijkst, en regelen de papieren het harde werk.

Portret van Annelies de Vries, notaris erfrechtplanning in Den Haag
Over Annelies de Vries

Annelies adviseert families over complexe erfrechtelijke vraagstukken en testamenten.

Volgende stap
Bekijk alle artikelen over Inhoud samenlevingscontract clausules
Ga naar overzicht →